Ξοδεύουμε χρόνια μαθαίνοντας πώς να κατανοούμε τον κόσμο. Αλλά όταν πρόκειται να πούμε σε κάποιον ότι μας έχει πληγώσει, να ζητήσουμε αυτό που χρειαζόμαστε ή να βρούμε τον δρόμο της επιστροφής μετά από έναν καβγά, πολλοί από εμάς φτάνουν στην ενηλικίωση χωρίς να είμαστε σίγουροι από πού να ξεκινήσουμε.
Σε μια έρευνα 1.012 Αυστραλών που διεξήχθη για λογαριασμό της Relationships Australia NSW, μόνο ένας στους τρεις ανθρώπους θυμήθηκε ότι του δίδαξαν πώς να χειρίζεται δύσκολες συζητήσεις στις σχέσεις του μεγαλώνοντας.
Πού μάθαμε, λοιπόν, τι να κάνουμε όταν νιώθαμε πληγωμένοι, ζηλόφθονοι ή ανασφάλειες; Και πού στρέφονται οι νέοι σήμερα όταν έχουν τις ίδιες ερωτήσεις;
Στο No One Taught Us How to Do This, το τρίτο επεισόδιο του podcast μας Είμαστε Καλοί;, η παρουσιάστρια Μαρίνα Πλιάτσικα εξερευνά πώς μαθαίνουμε να σχετιζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους, τι μπορεί να συμβεί όταν αφήνουμε να το βρούμε μόνοι μας και τι μπορούμε να κληροδοτήσουμε στην επόμενη γενιά.
Ακούστε τώρα:
Αρχίζουμε να μαθαίνουμε για τις σχέσεις πριν καν κάποιος τις εξηγήσει
Ως παιδιά, παρατηρούμε τι συμβαίνει όταν ένας ενήλικας θυμώνει. Παρατηρούμε ποιος μας παρηγορεί όταν είμαστε αναστατωμένοι και αν κάποιος επιστρέφει να μιλήσει μετά από έναν καβγά. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι στιγμές μπορούν να διαμορφώσουν τι περιμένουμε από τους ανθρώπους που είναι πιο κοντά μας.
Εξελικτικός ανθρωπολόγος Δρ Άννα Μάτσιν περιγράφει την αξιόπιστη φροντίδα ως παροχή στα παιδιά μιας “ασφαλούς βάσης”. Το να γνωρίζουμε ότι κάποιος θα είναι εκεί για εμάς όταν τα πράγματα δυσκολεύουν μπορεί να μας δώσει αυτοπεποίθηση να εξερευνήσουμε τον κόσμο και να δημιουργήσουμε τις δικές μας συνδέσεις.
Για ερευνητή σχέσεων Δρ. Ρακέλ Πιλ, τα μαθήματα που έφερε μαζί της στην ενήλικη ζωή ήταν περίπλοκα. Εγκαταλείφθηκε ως μωρό στη Βραζιλία και υιοθετήθηκε από μια οικογένεια που περιγράφει ως βαθιά στοργική. Θυμάται να νιώθει αγάπη από τους γονείς που την επέλεξαν, ενώ παράλληλα φοβάται ότι οι άνθρωποι που αγαπούσε τελικά θα έφευγαν.
Στις σχέσεις ενηλίκων, η Ρακέλ μερικές φορές απέφευγε να μιλάει για τα συναισθήματά της για να προστατεύσει τον εαυτό της. Με την πάροδο του χρόνου, είδε πώς αυτή η συνήθεια θα μπορούσε να εμποδίσει την οικειότητα που ήθελε. Είναι ένα μοτίβο που τώρα μελετά επαγγελματικά ως... αυτο-σαμποτάζ σχέσης.
Οι ιστορίες με τις οποίες μεγαλώνουμε διαμορφώνουν τι περιμένουμε από την αγάπη
Τα παραμύθια και οι ρομαντικές κωμωδίες συχνά τελειώνουν όταν δύο άνθρωποι βρίσκουν ο ένας τον άλλον. Βλέπουμε λιγότερο τι συμβαίνει μετά, όταν πρέπει να μιλήσουν για χρήματα, να μοιραστούν ευθύνες ή να βρουν πώς να περάσουν χρόνο και με τις δύο οικογένειές τους.
Ντι Σάλμιν, οικοδεσπότης του Το Hook Up του triple j και συγγραφέας του βιβλίου "It's Not Love, Actually", θυμάται ότι ήθελε τόσο πολύ έναν σύντροφο που το να είναι single άρχισε να μοιάζει με απόδειξη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά μαζί της. Κοιτάζοντας πίσω, μπορεί να καταλάβει πώς αυτή η πίεση την οδήγησε να παραβλέψει τα προειδοποιητικά σημάδια και να κάνει τον εαυτό της μικρότερο για να διατηρήσει μια σχέση.
“Βλέπω την αγάπη ως δεξιότητα”, λέει η Ντι. Για εκείνη, περιλαμβάνει την επιλογή του τρόπου με τον οποίο θα εμφανίζεται στους ανθρώπους και τη συνέχιση της εκμάθησης του τρόπου με τον οποίο θα το κάνει αυτό σε φιλίες, οικογενειακές και ρομαντικές σχέσεις. Η δική της κατανόηση για μια ολοκληρωμένη ζωή έχει επίσης αλλάξει. Μπορεί να αγαπάει βαθιά τον σύντροφό της και να ξέρει ότι η ζωή της θα ήταν ακόμα γεμάτη αγάπη αν η σχέση τελείωνε.
Τι συμβαίνει όταν οι νέοι αναζητούν απαντήσεις στο διαδίκτυο;
Πώς μπορώ να πω σε κάποιον ότι μου αρέσει; Τι να κάνω μετά τον πρώτο μας καβγά; Πώς μπορώ να πω σε κάποιον ότι είμαι αναστατωμένος; Αυτές είναι συνηθισμένες ερωτήσεις όταν προσπαθείς να βρεις τρόπους να βρεις μια σχέση. Μπορεί να σου φαίνεται πιο εύκολο να ρωτήσεις έναν άγνωστο στο διαδίκτυο παρά να ρισκάρεις να σε κοροϊδέψει ένας φίλος.
Η Ρακέλ περιγράφει την έρευνα μιας φοιτήτριας σχετικά με συζητήσεις στο Reddit όπου αγόρια και νεαροί άνδρες ζητούσαν συμβουλές για τη σχέση τους. Ορισμένες απαντήσεις τους ενθάρρυναν να αντιμετωπίσουν μια διαφωνία ως αμφισβήτηση της εξουσίας τους. Για τη Ρακέλ, η χαμένη ευκαιρία ήταν ότι αυτοί οι νέοι είχαν ήδη επικοινωνήσει μαζί τους. Μια απάντηση τόσο απλή όσο το να ρωτήσουν αν είχαν πει στο άλλο άτομο πώς ένιωθαν θα μπορούσε να είχε ανοίξει μια διαφορετική συζήτηση.
Μπεν Βασιλείου, Διευθύνων Σύμβουλος της Το Σπήλαιο του Ανθρώπου, βλέπει ένα παρόμοιο ζήτημα στα μηνύματα που λαμβάνουν ορισμένα αγόρια από influencers στην ανδρική σφαίρα. Μπορούν να κάνουν την κυριαρχία και τον έλεγχο να ακούγονται σαν προϋποθέσεις για να είναι κανείς άντρας. Ένα αγόρι μπορεί να νιώθει πίεση να συμφωνήσει με αυτές τις ιδέες επειδή υποθέτει ότι οι φίλοι του συμφωνούν, ακόμα και όταν αρκετοί από αυτούς αισθάνονται άβολα στην προσωπική τους ζωή.
Αυτά που μαθαίνουν οι νέοι για το ποιανού τα συναισθήματα έχουν σημασία, πώς να αντιδρούν στην απόρριψη και τι μπορούν να περιμένουν από έναν σύντροφο έχουν συνέπειες. Εκπαίδευση σεβαστών σχέσεων αποτελεί μέρος της πρόληψης της έμφυλης βίας. Δίνει στους νέους την ευκαιρία να αμφισβητήσουν ιδέες σχετικά με το δικαίωμα και τον έλεγχο, ενώ ακόμη διαμορφώνουν τις δικές τους προσδοκίες για τις σχέσεις.
Τα αγόρια χρειάζονται ευκαιρίες για να μιλήσουν και να εξασκηθούν
Ειδικός γονικής μέριμνας Δρ Τζάστιν Κούλσον επισημαίνει ότι πολλοί ενήλικες μεγάλωσαν επίσης με περιορισμένα παραδείγματα για το πώς να χειρίζονται συγκρούσεις ή να μιλούν για τα συναισθήματά τους. Τα σχολεία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και ο Μπεν υποστηρίζει ότι οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται χρόνο, εκπαίδευση και υποστήριξη για να εντάξουν τις σχέσεις σεβασμού στην καθημερινή σχολική ζωή. Οι γονείς, οι προπονητές και οι ηγέτες της κοινότητας μπορούν να βοηθήσουν αυτές τις συζητήσεις να συνεχιστούν και πέρα από την τάξη.
Στο The Man Cave, οι συντονιστές μοιράζονται τις δικές τους εμπειρίες και προσκαλούν αγόρια να μιλήσουν για το τι συμβαίνει στη ζωή τους. Ο Μπεν θυμάται ότι τα αγόρια εξεπλάγησαν από αυτά που αντιμετώπιζαν οι φίλοι τους επειδή δεν είχαν μιλήσει ποτέ γι' αυτό μαζί.
Σε μια έρευνα που περιγράφει ο Μπεν στο επεισόδιο, 31% αγοριών δήλωσαν ότι ένιωθαν ικανά να μιλήσουν στους συντρόφους τους για τα προβλήματα στη ζωή τους. Μοιράζεται επίσης ένα ξεχωριστό εύρημα εργαστηρίου. Μετά τη συμμετοχή τους, 75% αγοριών δήλωσαν ότι ένιωθαν πιο άνετα να μιλήσουν στους συντρόφους τους για ένα πρόβλημα.
Για τον Μπεν, μέρος της δουλειάς είναι να δώσει στα αγόρια μια ευρύτερη εικόνα για το πώς μπορεί να μοιάζει να είναι κανείς άντρας. Το θάρρος και η δύναμη μπορούν να συνυπάρχουν με τη συμπόνια, τον σεβασμό των ορίων και την ικανότητα να ακούνε ένα όχι. Τα αγόρια μπορούν να εξασκηθούν στο τι να κάνουν όταν αισθάνονται πληγωμένα ή απόρριψη, συμπεριλαμβανομένου του πώς να μιλήσουν γι' αυτό χωρίς να το ξεσπάσουν σε κάποιον άλλο.
Τα παιδιά βλέπουν πώς διαχειριζόμαστε τις στιγμές που κάνουμε λάθη
Ο Τζάστιν θυμάται να ακούει τον εαυτό του στο παρασκήνιο ενός βίντεο που η κόρη του είχε ηχογραφήσει στο σπίτι. Μιλούσε σε μια άλλη κόρη του και νόμιζε ότι τον βοηθούσε. Στην ηχογράφηση, μπορούσε να ακούσει πόσο σκληρός ακουγόταν.
Η Ρακέλ και ο σύζυγός της έπρεπε επίσης να προσέχουν τις συνήθειές τους. Στην αρχή, μερικές φορές περνούσαν μέρες χωρίς να μιλάνε για το τι τους απασχολούσε. Το γεγονός ότι έγιναν γονείς τους έκανε να σκέφτονται τι έβλεπαν τα παιδιά τους. Κάποιες συζητήσεις εξακολουθούν να γίνονται κατ' ιδίαν. Τα παιδιά τους μπορούν επίσης να τους δουν να επιστρέφουν σε μια καθημερινή διαφωνία, να ζητούν συγγνώμη και να δείχνουν στοργή αργότερα.
Θεία Τζούλι Γουίλσον, Η ειδικός στην πρακτική για τους Αβορίγινες και τους Νησιώτες του Πορθμού Τόρες του Relationships Australia NSW περιγράφει πώς μοιράζεται αυτή η ευθύνη στην κοινότητά της. Θείες, θείοι και άλλοι ενήλικες βοηθούν στην καθοδήγηση των παιδιών και τους δείχνουν πώς να φροντίζουν τους άλλους.
Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθεις έναν διαφορετικό τρόπο
Η Ρακέλ θυμάται πώς ένιωσε όταν άρχισε να εμπιστεύεται ότι ο σύζυγός της την αγαπούσε όπως ήταν. Για να φτάσει σε αυτό το σημείο, χρειάστηκαν επίσης χρόνια για να καταλάβει τι μπορούσε να περιμένει από μια υγιή σχέση, τι έπρεπε να πει δυνατά και τι μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά μαζί με τον σύντροφό της.
Μέρος αυτής της μάθησης συμβαίνει σε συνηθισμένες στιγμές. Μπορεί να επιστρέψουμε σε μια συζήτηση που αποφεύγουμε, να ρωτήσουμε έναν φίλο αν θέλει συμβουλές ή κάποιον να ακούσει ή να ακολουθήσουμε μια συγγνώμη με μια αλλαγή που το άλλο άτομο μπορεί να δει.
Η συγκατοίκηση, ο γάμος ή η ανάληψη μιας άλλης δέσμευσης μπορεί να φέρει στο φως προσδοκίες που σπάνια χρειαζόταν να συζητήσουμε. Το ένα άτομο μπορεί να υποθέτει ότι θα μοιράζεται χρήματα, ενώ το άλλο αναμένει να διατηρεί ξεχωριστούς λογαριασμούς. Ο καθένας μπορεί να έχει διαφορετική εικόνα για το τι σημαίνει να αφιερώνεις χρόνο στην οικογένεια.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε ρωτώντας τι είδε ο καθένας μας μεγαλώνοντας, τι υποθέσαμε ότι θα κάναμε και τι μας φαίνεται σωστό τώρα. Αν θέλουμε υποστήριξη για να συζητήσουμε αυτά τα ερωτήματα πριν κάνουμε το επόμενο βήμα, η υπηρεσία συμβουλευτικής προ-δέσμευσης «Προετοιμασία και Εμπλουτισμός» προσφέρει μια διαδικτυακή αξιολόγηση και τρεις συνεδρίες με έναν σύμβουλο.
Αν μεγαλώναμε σε μια οικογένεια όπου όλοι σώπαιναν μετά από έναν καβγά, μπορεί να βρίσκαμε τον εαυτό μας να κάνει το ίδιο πράγμα χρόνια αργότερα. Η εκμάθηση μιας διαφορετικής απάντησης μπορεί να ξεκινήσει με μια πρόταση που σπάνια ακούγαμε μεγαλώνοντας. “Είμαι ακόμα αναστατωμένος, αλλά θέλω να το συζητήσουμε. Μπορούμε να προσπαθήσουμε ξανά μετά το δείπνο;” Το να το πούμε μπορεί να μας φαίνεται αμήχανο τις πρώτες φορές. Η επιστροφή μετά το δείπνο μας δίνει την ευκαιρία να εξασκηθούμε σε ό,τι θα συμβεί στη συνέχεια.
Συνεχίστε να μαθαίνετε στο Επεισόδιο 3 του Are We Good?
“Το ”Κανείς δεν μας έμαθε πώς να το κάνουμε αυτό» εξετάζει πώς μαθαίνουμε να είμαστε με άλλους ανθρώπους και τι μπορούμε ακόμα να μάθουμε ως ενήλικες.
Το επεισόδιο 3 του Are We Good? είναι τώρα διαθέσιμο. Βρείτε μας όπου κι αν ακούτε τα podcast σας.
Ελληνικά 
English (UK) 
العربية 
简体中文 
香港中文 
Italiano 
한국어 
ਪੰਜਾਬੀ 
Српски језик 
ไทย 
Tiếng Việt 
Facebook
Κελάδημα
Linkedin
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ