Την πρώτη ημέρα του Οκτωβρίου, η Relationships Australia NSW ξεκίνησε τον Μήνα Connection Is Protection for Mental Health. εθνική έρευνα διαπίστωσαν ότι ένας στους έξι Αυστραλούς ένιωθε μοναξιά συχνά ή πολύ συχνά τον τελευταίο μήνα. Αυτό αντιστοιχεί σε πάνω από τρία εκατομμύρια ενήλικες. Ένας στους τέσσερις μας είπε ότι το αίσθημα μοναξιάς ή το γεγονός ότι δεν είχαν κάποιον να απευθυνθούν είχε από μόνο του δυσκολέψει τη σύνδεση.
Ξεκινήσαμε να υποστηρίξουμε ότι οι σχέσεις πρέπει να ταιριάζουν με τον ύπνο, τη διατροφή και την άσκηση ως μέρος του τρόπου με τον οποίο διατηρούμαστε υγιείς. Ο μήνας που ακολούθησε το επιχείρημα αυτό, με τρόπους που κανένας από εμάς δεν θα είχε επιλέξει.
Στις αρχές του μήνα, η ενδοοικογενειακή βία Οι κατηγορίες που απαγγέλθηκαν εναντίον του Σαμ Γουντ, τις οποίες ο δικηγόρος του λέει ότι θα υπερασπιστεί, φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη ζημιά που μπορεί να συμβεί κεκλεισμένων των θυρών.
Η δημόσια ζωή έγινε ακόμα πιο άσχημη. Στα μέσα Οκτωβρίου, ένας βουλευτής είπε ότι δύο ομοσπονδιακοί υπουργοί θα έπρεπε να “ντροπιαστούν και να λιθοβοληθούν στην πλατεία”, και μία από αυτές, η Άννα Άλι, αργότερα είπε είχε λάβει 19 απειλές θανάτου σε μία μόνο εβδομάδα. Τότε η ανεξάρτητη βουλευτής Δρ. Έλεν Χέινς χτυπήθηκε από αυτοκίνητο έξω από το εκλογικό της γραφείο στη Γουανγκαράτα, λαμβάνοντας ολέθρια τραύματα.
Επίσης αυτόν τον μήνα, η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αυστραλίας δήλωσε σε κοινοβουλευτική επιτροπή ότι παιδιά τόσο μικρά όσο 11 ριζοσπαστικοποιούνται στο διαδίκτυο, σε μια διαδικασία που κάποτε διαρκούσε μήνες ή χρόνια και τώρα μπορεί να συμβεί “μέσα σε λίγες μέρες”. Οι αξιωματούχοι περιέγραψαν μια “αυξανόμενη γενιά παραπόνων” νέων που αναζητούν σκοπό και αίσθηση του ανήκειν.
Απομόνωση. Διχασμός. Μνησικακία. Αυτά μας έδειξε αυτός ο μήνας ότι αντιμετωπίζουμε, και ως ψυχολόγος γνωρίζω ότι σπάνια ταξιδεύουν μόνοι. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται αποκομμένοι, είναι πιο πιθανό να δουν τους άλλους ως απειλή. Όταν η δημόσια ζωή γίνεται σκληρή, οι άνθρωποι απομακρύνονται από αυτήν. Και όσο περισσότερο υποχωρούμε, τόσο πιο μόνοι γινόμαστε.
“Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται αποκομμένοι, είναι πιο πιθανό να βλέπουν τους άλλους ως απειλή. Όταν η δημόσια ζωή γίνεται σκληρή, οι άνθρωποι απομακρύνονται από αυτήν. Και όσο περισσότερο υποχωρούμε, τόσο πιο μόνοι γινόμαστε.”
Υπάρχει μια γραμμή που πολλοί από εμάς προσπαθούμε να βρούμε σε τέτοιες στιγμές. Ο Αμερικανός παρουσιαστής παιδικών εκπομπών Φρεντ Ρότζερς θυμήθηκε τη συμβουλή της μητέρας του κάθε φορά που έβλεπε τρομακτικά πράγματα στις ειδήσεις: “Ψάξε για τους βοηθούς. Πάντα θα βρεις ανθρώπους που βοηθούν”.”
Ήταν εκεί και αυτόν τον μήνα, αν κοιτάξετε. Στο Μπρίσμπεϊν, Ένα επτάχρονο παιδί οργάνωσε ένα κυνήγι θησαυρού καλοσύνης έτσι ώστε 250 παιδιά να μπορούν να παραδίδουν ευχαριστήριες δώρα σε αστυνομικούς, πυροσβέστες και προσωπικό νοσοκομείων. Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Εργοστάσιο Καλοσύνης συσπειρώνει τους Αυστραλούς για να βοηθήσουν να φτάσει τα 10 εκατομμύρια καταγεγραμμένες πράξεις καλοσύνης μέχρι την Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης στις 13 Νοεμβρίου. Και μετά τον τραυματισμό της Δρ. Χέινς, πραγματοποιήθηκαν αγρυπνίες με κεριά σε όλη τη χώρα και συγκεντρώθηκαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια δολάρια για το Save the Children προς τιμήν της.
Η μητέρα του Φρεντ Ρότζερς παρηγορούσε ένα παιδί που παρακολουθούσε από μακριά. Να, λοιπόν, η ερώτηση με την οποία θα ήθελα να κλείσω τον Μήνα Ψυχικής Υγείας: τι θα γινόταν αν οι βοηθοί ήμασταν εμείς;
Η έρευνά μας δείχνει ότι ήδη το κάνουν. Όταν το άγχος στη σχέση αρχίζει να επηρεάζει την ψυχική τους υγεία, οι περισσότεροι Αυστραλοί στρέφονται πρώτα σε έναν σύντροφο, ένα μέλος της οικογένειας ή έναν φίλο, πολύ πριν από έναν σύμβουλο ή έναν γενικό ιατρό.
Τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνά μας περιέγραψαν τους βοηθούς τους με δικά τους λόγια. Ένας ερωτηθείς, του οποίου ο σύζυγος πέθανε απροσδόκητα, βρήκε την κοινότητα στην πολυκατοικία του “θαυμάσια”, προσφέροντας φροντίδα, αίσθημα του ανήκειν και “κάποιον εκεί για κουβέντα”. Ένας συνταξιούχος βρήκε νέο σκοπό μαγειρεύοντας για διεθνείς φοιτητές και εισάγοντάς τους στην αυστραλιανή κουλτούρα.
Ένας άλλος έγραψε για τον γείτονά τους: “Μου έχει προσφέρει μεγάλη παρηγοριά και με κάνει να νιώθω λιγότερο μόνος. Τα περισσότερα Σαββατοκύριακα κατά τη διάρκεια της σεζόν της AFL παρακολουθούμε μαζί ποδόσφαιρο και μιλάμε για τα προβλήματα του κόσμου”.”
Αυτές οι στιγμές σπάνια γίνονται είδηση και έχουν τεράστια σημασία. Τις περισσότερες φορές, η βοήθεια είναι το μήνυμα σε έναν φίλο που έχει σιωπήσει, ο γείτονας που τελικά προσκαλείς, η δύσκολη συζήτηση που έκανες νωρίς, πριν ξεσπάσει η δυσαρέσκεια. Είναι η διαφωνία που γίνεται χωρίς περιφρόνηση. Και μερικές φορές σημαίνει ότι είσαι αρκετά γενναίος ώστε να ζητήσεις βοήθεια ο ίδιος.
Εκεί έχουμε το μεγαλύτερο περιθώριο να εξελιχθούμε. Μόνο ένας στους τρεις Αυστραλούς έμαθε πώς να χειρίζεται μια δύσκολη συζήτηση μεγαλώνοντας και μόνο το 9% ζητά βοήθεια όταν μια σχέση αρχίζει να αισθάνεται τεταμένη. Η αναζήτηση βοήθειας δεν σημαίνει ότι μια σχέση έχει αποτύχει. Μερικές φορές σημαίνει ότι πρέπει να αποφασίσει κανείς ότι αξίζει να τη φροντίσει.
“Το να ζητάς βοήθεια δεν σημαίνει ότι μια σχέση έχει αποτύχει. Μερικές φορές σημαίνει ότι αποφασίζεις ότι αξίζει να τη φροντίσεις.”
Ο Μήνας Ψυχικής Υγείας τελείωσε αυτήν την εβδομάδα. Η ανάγκη για σύνδεση δεν ολοκληρώνεται. Γι' αυτό, πριν φτάσει ο Νοέμβριος, κάντε ένα μικρό βήμα προς κάποιον. Κάντε το τηλεφώνημα. Κάντε τη βόλτα. Ετοιμάστε τον καφέ. Πείτε αυτό που αναβάλλατε. Εάν μια σχέση σας πιέζει, ζητήστε υποστήριξη νωρίς. Και αν εσείς ή κάποιος που αγαπάτε δεν αισθάνεστε ασφαλής στο σπίτι, υπάρχει εξειδικευμένη βοήθεια.
Ο Οκτώβριος χάρισε στην απομόνωση, τη διχόνοια και τη μνησικακία έναν σημαντικό μήνα. Ας δώσουμε στη σύνδεση μια μεγαλύτερη. Αναζητήστε τους βοηθούς. Τότε γίνετε ένα.
Η Elisabeth Shaw είναι κλινική ψυχολόγος και διευθύνουσα σύμβουλος της Relationships Australia NSW. Εάν αυτό το άρθρο σας έχει προκαλέσει ανησυχίες, διατίθεται υποστήριξη. Lifeline: 13 11 14. 1800RESPECT: 1800 737 732. Relationships Australia: 1300 364 277.
